سیستم تصویر فرآیندی است که به وسیله ی آن سطح کروی زمین به سطح صاف انتقال می یابد.

در سیستم اطلاعات جغرافیایی  برای یکسان سازی سیستم های مختصات معمولا با دو موضوع مواجه هستیم:

اول: تبدیل سیستم مختصات جغرافیایی به سیستم مختصات شبکه ای 

دوم: تبدیل سیستم های  مختصات شبکه ای به یکدیگر

 

اولی را  projection

 و دومی را  reprojection  میگویند

سیستم های تصویر را بر اساس نوع سطحی که تصویر کره روی آن انتقال میابد به سه گروه تقسیم بندی میکنند:

استوانه ای (مرکاتور)

مخروطی (لامبرت)

صفحه (مستوی)

 Image Detail

 

 

هر یک از سیستم  تصویرهای فوق بسته به حالت تماس شیء هندسی با کره ی جغرافیایی  و یا محل تماس آن با سطح کره به انواع مختلفی قابل تقسیم اند:

بر اساس حالت تماس:

ساده

تعدیل شده

و بر اساس محل تماس:

قطبی

استوایی

مایل

Image Detail

سیستم تصویر استوایی:

 

Image Detail

 

سیستم تصویر قطبی:

 

Image Detail

در حالت ساده, تماس شیء هندسی با سطح کره در امتداد یک خط یا در یک  نقطه خواهد بود.

در حالت تعدیل شده  دو خط از سطح کره (دو مدار یا دو نصف النهار) بر سطح شیء هندسی مماس میگردد. برای ایجاد این حالت یک مخروط یا استوانه به حالت قاطع از آن عبور میکند.

سیستم مختصات  UTM سیستم مرکاتور(استوانه ای) معکوس از نوع تعدیل شده (متقاطع) است.

به همین دلیل در این سیستم  تصویر کره فقط تا مدار ۸۴ درجه ی شمالی و ۸۰ درجه ی جنوبی قابل مشاهده است.

 Image Detail

 

 

 زون بندی در UTM:

 

همانطور که در شکل فوق دیده می شود, این سیستم تصویر کره ی زمین را به 60 قاچ 6 درجه (از غرب به شرق) تقسیم میکند

شروع زون بندی از نصف النهار 180 درجه غربی (در جهت پاد ساعت گرد) شروع میشود.

زون شماره 1 در نیمکره ی غربی قرار دارد و در نتیجه زون شماره ی 30 در لبه ی چپ نصف النهار مبدا(گرینویج) قرار دارد.

بنابراین چون ایران در نیمه ی شرقی کره ی زمین است اصولا باید شماره ی زون های ان بیشتر از 30 باشد